Groeten van Roderique van der Weele

Wie met hem gespeeld heeft, zal hem niet vergeten zijn: Roderique van der Weele! Razendsnelle linkspoot, deed het cios, ondeugende en aanstekelijke lach, woonde in de Smallegangesbuurt, waar de A-junioren van begin jaren negentig menig onfatsoenlijk feestje heeft gebouwd. Die Roderique van der Weele vergeet je niet.

Dinsdagavond, 15 april 2008, kantine van Mevo in Zierikzee. De voetbalclubs van Schouwen-Duiveland mogen stemmen over de topklassenplannen van de KNVB. De districtsvoorzitter Paul Kools is naar Zierikzee gestuurd en wordt geflankeerd door twee jonge honden, niet echt prototypes van KNVB-bobo. Helemaal niet eigenlijk.

Die ene is Jurgen Koevoets, maar die naam mag je zo vergeten. Die andere is Roderique van der Weele. In de aankondiging van de vergadering had ik zijn naam al gezien, maar ik dacht: Roderique was zo’n spring in ’t veld, die heeft nu toch geen kantoorbaantje bij de KNVB. Hij was gelukkig geen bureaulul (vrij naar Jiskefet) geworden, maar het was wél DE Roderique van der Weele.

Hij is geen spat veranderd. De lach ligt nog steeds verankerd in zijn guitige koppie. Ik weet niet of hij nog steeds een razendsnelle linkspoot is (ik vond het een beetje ongepast om hem een rondje rond de kantine van Mevo te laten rennen), maar voetballen doet-ie nog steeds. Of eigenlijk weer.

Toen hij vertrok bij SSV’65, volgens mijn gegevens in 1997, is hij in Breda vrijetijdswetenschappen gaan studeren. Hij stopte toen met voetbal. Tijdelijk. Met een aantal vrienden is hij toen in een team gestapt bij PCP, een zondag-vijfdeklasser uit Breda. Zij startten in de reserve zesde klasse en spelen inmiddels als PCP 2 in de reserve derde klasse. Roderique is de spits van dit vrienden- en bierteam.

Nog wat personalia: vorig jaar juni is hij getrouwd met een ongetwijfeld hüpsche meid. Ze zit nu overigens voor haar werk (reisorganisatie TUI) in Mallorca. En Roderique werkt sinds 2006 bij het KNVB-bondsbureau van Zuid 1, bij de afdeling clubondersteuning. Geen bureaubaantje, zegt hij met klem! In Zeeland treffen de clubs hem niet al te vaak, want zijn werkgebied is met name de regio Dordrecht.

Als de meest amateuristische radioverslaggever – niveau Radio Bergeijk – durfde ik ongegeneerd de vraag te stellen: Moet ik nog aan iemand de groeten doen bij SSV’65? ,,Aan iedereen’’, zei hij. Bij dezen!

(RB)