Eersteklasser SSV’65
blameert zich in bekerwedstrijd tegen
Serooskerke (3-3)
Koopmans
vindt het plezier terug
door Bauke Boersma
GOES - Zijn gezichtsuitdrukking leek
verdacht veel op die waarmee Arjan
Koopmans zo’n beetje het hele vorige
seizoen rondliep. Logisch, zijn nieuwe
club SSV’65 blameerde zich zaterdag op
eigen veld in de bekerwedstrijd tegen
Serooskerke (3-3). Dus had de van
Rillandia gekomen voetballer de smoor
in.
„Dit was
niet best, hier word ik echt niet
vrolijk van“, sprak Koopmans (28) bij
het verlaten van het hoofdveld van
sportpark het Schenge. Maar, zo voegde
hij er even later aan toe, de
wanvertoning van de eersteklasser tegen
het twee niveaus lager ballende
Serooskerke was niet symptomatisch voor
zijn eerste SSV-weken. Sterker, Koopmans
heeft het prima naar zijn zin bij de
ploeg van trainer Cees Houtepen. „In die
paar weken hier heb ik het plezier in
voetbal teruggevonden“, ontboezemde de
aanvaller/middenvelder.
„Dat
was vorig seizoen bij Rillandia door
alle toestanden bij die club grotendeels
verdwenen.“ Koopmans twijfelde eind
vorig seizoen wel even of hij Rillandia
moest verlaten. Hij woont immers in
Rilland en moest er niet aan denken om
met een mogelijk nieuwe ploeg tegen
‘zijn’ club te moeten spelen. Maar de
degradatie van Rillandia maakte de weg
naar SSV vrij voor Koopmans, die nog
geen moment spijt had van de overstap.
Kliekjesvorming
„We
hebben een kwalitatief goede selectie,
er zitten uitstekende voetballers in“,
meent de Rillander. „Ook op het
persoonlijke vlak klikt het goed. Ik heb
begrepen dat er vorig seizoen wat
kliekjesvorming was, maar daar is nu
geen sprake van. We zijn het seizoen
begonnen met een kennismakingsweekeinde
en dat pakte prima uit. Er is eenheid,
een prettige sfeer.“
Kwaliteit en goede sfeer, die combinatie
moet voor SSV komend seizoen uitmonden
in een plaats in de topdrie. Na de
vierde plek van afgelopen jaargang, legt
de Goese club de lat nu hoger. Koopmans:
„Het zal zwaar worden, er zitten niet de
minste clubs in onze klasse. Maar de
doelstelling om bij de eerste drie te
eindigen, lijkt me realistisch met deze
selectie.“
Dat
optimisme is níet gebaseerd op het
bekerduel met Serooskerke. Sterker, als
de wedstrijd tegen de Walcherse
derdeklasser graadmeter is, moet SSV het
seizoen met angst en beven tegemoet
zien. Maar goed, de ploeg van Houtepen
is, zoals zoveel clubs in dit stadium
van de voorbereiding, nog zoekende. „Het
ging vooral mis omdat de verdediging
niet ver genoeg naar voren speelde“, gaf
Houtepen de in zijn ogen voornaamste
reden voor het bij tijd en wijle
potsierlijke geploeter van de ploeg.
Maar
feit is ook dat de door de trainer
gekozen invulling van het middenveld -
naar individuele kwaliteiten gemeten
nota bene de sterkste linie -
waarschijnlijk wat te hoog gegrepen is
voor zijn ploeg. Houtepen opteerde
zaterdag (zoals vorig seizoen ook vaak
het geval was) voor een driehoek,
waarbij Mamadouba Gueye en Bjorn
Langeveld naast elkaar in het centrum
speelden, met daarvóór Arjan Koopmans,
ook al centraal. Gevolg: een propvol
centrum en enorm braakliggend terrein
aan de flanken. Serooskerke wentelde
zich 75 minuten lang in weelde, omdat de
ploeg na de stroeve start het lef had om
gebruik te maken van de ruimtes.
Duidelijkheid
Zo’n variant zal theoretisch misschien
kloppen als een zwerende vinger en het
ook leuk doen op trainerscursussen, maar
het gros van de (amateur)voetballers
heeft nu eenmaal behoefte aan eenvoud en
duidelijkheid. Houtepen zou er daarom
verstandig aan doen terug te vallen op
een beproefd concept: met echte
kanthalfs en één of twee centrale
middenvelders. Waarbij 4-4-2 de voorkeur
verdient. Simpelweg omdat de spitsen
Chinedu Chukwugbo en Christiaan Boon
zich daar het best voor lenen. Houtepen.
„Ik vind niet dat het concept op zich,
maar de uitvoering ervan ons opbrak.
Maar goed, 4-4-2 is ook een optie. We
denken nog volop na en hebben nog twee
weken.“
Hoe
Houtepens gepuzzel ook uitpakt, Arjan
Koopmans solliciteerde in het eerste
kwartier tegen Serooskerke nadrukkelijk
naar de positie van aanvallende
middenvelder. Hij gaf zijn goede start
in de 14e minuut glans met een briljante
goal. Chukwugbo zorgde na vier minuten
voor 1-0, Koopmans verdubbelde de marge
met een magistrale boogbal richting
kruising. „Al mijn zesde in de
voorbereiding“, zo brak er toch nog iets
van een lach door op Koopmans’ gezicht.
„Hij zat er lekker in, da’s goed voor
het vertrouwen.“
Maar
niet voor de zege. Frank Allaart, die
bij SSV niet zou misstaan, sloeg drie
minuten later terug (2-1). De thuisclub
worstelde daarna nóg meer met zichzelf
dan met Serooskerke, dat vlak voor rust
op 2-2 (Allaart) en na de pauze zelfs
dik verdiend op 2-3 (Jeroen de Reus)
kwam. Twee minuten voor tijd beperkte
Christiaan Boon het gezichtsverlies voor
SSV nog enigszins (3-3), maar de gebalde
vuist van de aanvaller was op zijn
zachtst gezegd misplaatst.
Hij had
beter met de staart tussen de benen de
kleedkamer kunnen opzoeken. Zoals onder
anderen Arjan Koopmans deed. Al neemt de
blamage tegen Serooskerke niet weg dat
de Rillander bij SSV het plezier in
voetbal heeft teruggevonden.
SSV’65-Serooskerke 3-3 (2-2). 4. Chinedu
Chukwugbo 1-0, 14. Arjan Koopmans 2-0,
17. Frank Allaart 2-1, 42. Frank Allaart
2-2, 70. Jeroen de Reus 2-3, 88.
Christiaan Boon 3-3. Scheidsrechter:
A.C. Deurloo (Tholen). Gele kaart: René
Cevaal (Serooskerke). Aantal
toeschouwers: 75.
SSV’65:
Christol van Campenhout; Jan-Willem van
Dijk, Jaimy Bloppoel (79. Michael
Cabenda), Arno Melaard, Richard
Uitterhoeve (73. Marcel Kole); Mamadouba
Gueye, Arjan Koopmans, Bjorn Langeveld;
Dennis van der Welle, Christiaan Boon,
Chinedu Chukwugbo.
Serooskerke: Jerry Holmes; Anthony Poppe,
Renco Francke, Frank Rooze, Willem-Jan
Schoe; Patrick van de Putte (60. Alex
Dekker), Jeroen Geerse, Bas Rooze, Wilco
de Keuning (66. Jeroen de Reus); Frank
Allaart, Alex de Vries (86. René Cevaal).
Bron PZC
|