„De buitenwacht mag dat doen, wij niet. Wanneer wel? Bij dertig uit tien? Nee, ook dan niet. Ik wil eerst weleens zien of wij ermee overweg kunnen als het straks tegenzit. Dat zal ongetwijfeld gaan gebeuren. Er zullen blessures en schorsingen komen en daar moeten we eerst maar eens goed mee om zien te gaan.“

Fysieke tegenslag kende SSV’65 zaterdag al. Zo konden Marcel Kole en Jaimy van Bloppoel niet spelen vanwege een liesblessure en ging beoogde basisklant Jan- Willem van Dijk op de ochtend van de wedstrijd door zijn rug. Chinedu Chukwugbo begon op de bank van de Goese eersteklasser omdat de aanvaller na zijn liesblessure pas één oefensessie in de benen had. Het verhinderde niet dat de ploeg van trainer Cees Houtepen een verdiende zege behaalde. Al duurde het enorm lang voor SSV de behoudendheid liet varen.

„Vorig seizoen zijn we door Rijsoord twee keer naar een kansloze nederlaag gespeeld“, verklaarde Langeveld de gekozen beginstrategie. „Bovendien won Achilles Veen hier vorige week met georganiseerd verdedigend voetbal, daar heeft Rijsoord moeite mee. Die dingen hadden we in ons achterhoofd.“

Het gevolg was dat de eerste helft het best was te vergelijken met stilstaand water, waarin slechts zelden een kiezelsteentje werd gemikt. SSV controleerde zonder de intentie druk te zetten en Rijsoord is momenteel geen schim van de ploeg die vorig seizoen met Kloetinge een (verloren) beslissingsduel om de titel speelde. De kei die Rob van der Veen na vijf minuten in het water wierp, veroorzaakte nog de meeste deining in het niet eens kabbelende beekje. Maar met een fraaie reflex voorkwam SSV-doelman Christol van Campenhout de 1-0.

„We moesten geduld hebben“, vatte Langeveld de eerste 45 minuten samen. „Best moeilijk als je eenmaal in de gaten hebt dat Rijsoord lang niet zo goed is als vorig seizoen. Maar het was in de eerste helft de beste optie.“

En SSV’65 hád engelengeduld, ook al zo’n trekje van een echte kampioen. In de kleedkamer besloten de Goesenaren de druk in de tweede helft op te voeren en dat had na elf minuten al succes. Langeveld legde vanaf de linkerkant van het strafschopgebied aan voor een vrije trap, stuurde de bal naar het hoofd van een medespeler, maar zag dat iedereen - inclusief doelman Aart Kranendonk - de knikker miste: 0-1.

„We hadden nog geen kans gehad en zelfs dit was er geen. Het was niet mijn bedoeling te scoren, maar ik ben er heel blij mee“, glimlachte de ex-prof, die daarmee in zijn tweede seizoen pas zijn eerste doelpunt voor SSV maakte. Langevelds laatste competitiegoal dateert zelfs van 8 maart 2003, toen hij vrolijk meedeed in de 5-1-overwinning van Hoek tegen Scheveningen.

De treffer tegen Rijsoord was een fraaie beloning voor de opgeleefde Langeveld, die vorig seizoen vooral met zichzelf worstelde. Nu is hij weer de voetballer waarin NAC ooit het talent herkende en die indruk maakte bij Hoek. „In vergelijking met vorig seizoen is alles anders“, verklaart Langeveld het feit dat hij weer ballen verovert, medespelers dwingend stuurt, het tempo bepaalt, zijn tegenstander het voetballen onmogelijk maakt én aanvallend ook nog een stempel op het spel drukt. „Deze groep is fantastisch, zowel in kwaliteit als sfeer. Dat maakt het voor mij ook makkelijker om goed te functioneren. Bovendien ben ik weer verdedigende middenvelder, die plek ligt me het best.“

Net als Langeveld onderging ook Mamadouba Gueye een metamorfose. Van de speler die vorig seizoen bij Terneuzen het plezier verloor, tot de voetballer die als laatste man van onschatbare waarde is voor SSV. Dat is diverse scouts ook opgevallen, en er gaat dan ook geen duel voorbij of er staat wel een aantal langs de kant. Zo was Cercle Brugge present in Ridderkerk.

Maar waar bestuursleden van SSV zaterdag hun vrees uitspraken voor een vroegtijdig vertrek van de Guinees en daarmee een forse aderlating voor de selectie, bestaat die angst volgens Langeveld niet bij de spelers.

„Ik praat veel met Mamadouba en denk dat hij het seizoen gewoon bij ons wil afmaken. Hij heeft weer plezier en dat is voor hem nu even het belangrijkste. Natuurlijk, als het om profvoetbal gaat, weet je het nooit. Maar als zich zo’n kans voordoet, zal ik hem adviseren níét naar België te gaan. Dat is niks voor hem, hij is een échte voetballer.“

Eén die zaterdag in de slotfase nog voorkwam dat Rijsoord-spits Raymond Smit een goede kopkans kreeg. Doelman Van Campenhout moest zich in de vierde minuut van de extra tijd nog strekken op een vliegend schot van Romero Neijhorst, maar tot meer gevaarlijks was Rijsoord niet in staat. SSV wel, maar Arjan Koopmans, Paul Bom, Dennis van der Welle en Richard Uitterhoeve lieten na het duel te beslissen. En dat is dus géén kenmerk van een echte kampioen. Ach, heeft SSV tenminste nog iets om aan te werken.

Rijsoord-SSV’65 0-1 (0-0). 56. Björn Langeveld 0-1. Scheidsrechter: C.K. van de Linde (Wemeldinge). Gele kaart: Marnix van Andel (Rijsoord), Mamadouba Gueye, Paul Bom, Michael Cabenda en Arjan Koopmans (allen SSV’65). Aantal toeschouwers: 190.