Cees Houtepen (43) proefde in het seizoen 2002-2003 al eens een paar maanden van de technische eindverantwoordelijkheid op het hoogste amateurniveau. Als opvolger van de tussentijds vertrokken Angelo Nijskens leidde hij Hoek naar de tweede plaats in de competitie en naar de finale om de districtsbeker.

„Dat was een prachtige ervaring“, zegt Houtepen tweeënhalf jaar na dato. „De entourage in de hoofdklasse, de goede organisatie bij clubs als Hoek. Mijn enige zorg was de ploeg zo goed mogelijk laten presteren. In de eerste klasse of lager, ook nu bij SSV, moet je als trainer vaak achter zaken aan die niets met voetbal te maken hebben. Dat doe ik eigenlijk liever niet en in de ideale situatie zou dat ook niet hoeven. Alleen daarom al zou ik graag een hoofdklasser trainen, lekker alleen bezig zijn met de selectie, met voetbal.“

De Souburger zou ook maar wat graag laten zien dat hij de er kwaliteiten als trainer voor heeft. Dat hij in de ruim tien jaar die hij nu in het metier zit, is gegroeid. „De tijd dat ik, zoals bij mijn eerste clubje Arnemuiden, met klamme handjes op de bank zat, is wel voorbij“, vertelt Houtepen. „Ik ben tegenwoordig relaxed tijdens een wedstrijd, al is er wel sprake van gezonde spanning.“

„Ook heb ik geleerd goed om te gaan met druk die op een trainer af kan komen, bijvoorbeeld vanuit de sponsorhoek. Ik heb het nodige zicht gekregen op groepsprocessen en ben, denk ik, in staat inhoudelijk goede en scherpe trainingen te verzorgen. Daarnaast kan ik een elftal wel aardig neerzetten.“

Bagage genoeg dus om op het hoogste amateurniveau te kunnen werken. Maar al wie er de voorbije twee jaar belde met huize Houtepen, veel hoofdklassers zaten er niet bij. Hij was in de zomer van 2003 kandidaat bij Kloetinge, dat in zijn plaats Karl Vergouwen aanstelde, maar daar bleef het bij. En Hoek, dat een opvolger zocht voor de enkele weken geleden ontslagen Eric Tetaert (en die donderdag vond in de Belg Eddy Mestdagh), meldde zich niet.

„Als Hoek mij had gevraagd, had ik het zeker in overweging genomen“, stelt Houtepen. „Ik heb dit seizoen in mijn contract weliswaar geen clausule meer op basis waarvan ik elk moment weg kan om naar een hoofdklasser te gaan, maar als je als grote kerels bij elkaar gaat zitten, kom je daar wel uit. Alleen, de keus zou in de huidige situatie heel lastig zijn geweest. Was Hoek vorig jaar rond deze tijd gekomen, dan had ik direct ’ja’ gezegd. Maar nu sta ik met SSV strak bovenaan. Tien gespeeld, 28 punten. Uniek. Dat laat je niet zomaar schieten.“

Sterker, het lijkt de kortste weg naar de realisatie van Houtepens droom. Hij is tijdens het gesprek aanvankelijk nog de voorzichtigheid zelve als de voor SSV’65 lonkende titel ter sprake komt. Maar gaandeweg verandert een cliché als ’nog een lange weg te gaan’ via ’misschien kampioen’ zowaar in ’waarschijnlijk kampioen’.

Hij houdt dus wel degelijk serieus rekening met een avontuur in de hoofdklasse, zo blijkt uit de scoutingactiviteiten die Cees Houtepen en consorten al een tijd ontplooien. „Kijken naar voetballers die mogelijk een versterking voor je selectie zijn, moet je altijd doen“, zegt Houtepen eerst nog, om vervolgens te erkennen dat SSV’65 al driftig werkt aan de bestorming van het voetbalwalhalla. „Als we promoveren, moet er het nodige bij komen. Dan bedoel ik enkele hoofdklassewaardige spelers. Iedereen weet dat promoveren van de tweede naar de eerste klasse één stap is, maar van daaruit naar de hoofdklasse zijn er drie tegelijk. Wil je niet wekelijks kanonnenvoer zijn, dan móet je investeren. Ja, die financiële armslag is er bij SSV.“

Sterker nog, zegt Houtepen, een structureel hoofdklasserschap behoort voor de Goese voetbalclub zelfs tot de mogelijkheden. „Wie weet, speelt SSV ooit wel in de eerste divisie, als de plannen van de KNVB tenminste doorgaan“, laat de trainer zijn fantasie even de vrije loop. „Dat is ver weg, maar naar het zich laat aanzien, heeft SSV in elk geval de middelen om een blijvertje in de hoofdklasse te worden. Al zal er het nodige moeten verbeteren. Zoals bijvoorbeeld de accommodatie en de organisatie binnen de club.“

Maar eerst moet de hoofdklasse nog worden gehaald. Daartoe kan SSV’65 vanmiddag een belangrijke stap zetten als VVGZ te gast is op sportpark Het Schenge. De Zwijndrechters zijn de eerste achtervolger van de Goesenaren en hebben vijf verliespunten meer. „Het uitgangspunt is ’niet verliezen’“, geeft Houtepen blijk van zijn natuurlijke insteek als trainer én van realiteitszin. „Ik ga altijd uit van een goede organisatie. Als je er voor zorgt dat je minimaal gelijkwaardig bent aan de tegenstander, verlies je nooit. Gaandeweg een duel kun je dan eventueel aan de overwinning gaan denken.“